مذاکرات وین  و اما و اگرهای حصول به توافق ؟
مذاکرات وین  و اما و اگرهای حصول به توافق ؟
ایران و آمریکا اگر بتوانند مذاکرات را به صورت مستقیم ادامه بدهند کالبد برجام احیا خواهد شد اما بعید است این توافق بیش از سه یا چهارسال بیشتر قابل احیا باشد.

امیرحسین عصاریان برای بهارستان آنلاین نوشت : هفته گذشته میخائیل اولیانف نماینده دائم روسیه نزد سازمان های بین المللی در وین گفت که مذاکرات وین بصورت آهسته و پیوسته در حال انجام است و شب بعد از آن نیز علی باقری کنی مذاکره کننده ایران گفت مذاکرات وین در مسیر طبیعی و خوبی قرار دارد و اکنون کسب توافق خوب منوط به جدیت طرف های غربی است اگر چه نه به سرعت و به صوذت تدریجی و چند روز قبل نیز وزیر خارجه فرانسه گفته بود که مذاکرات به کندی پیش می رود و این خطر می باشد که مذاکرات به نتیجه نرسد.

 

در پی شش دور مذاکرات آقای عراقچی در بهار امسال آن موقعی که پرانتزها بسته می شد لحن نماینده روسیه متفاوت بود اما اکنون نیز پرانتزها در حال بسته شدن بودند نیازی به توئیت وزیر خارجه کشورمان آقای امیر عبدالهیان نمی بود و وی چنین موضعی رل اتخاذ نمی کرد اینکه بیش دو هفته از دور هشتم مذاکرات گذشته و متن هنوز بسته نشده است نشانه امید به مذاکرات در آینده نیست

حال باید پرسید که قصه پرانتزها چیست: متنی که در وین از سوی کمیسیون مشترک برجام یعنی 4+1 و همراه با سه پیوست ، پیوست اقدامات هسته ای ایران ، پیوست تحریم های آمریکا و پیوست برنامه موشکی ایران که دارای پرانتزهایی می باشد که  بخش های مورد  اختلاف متن می باشد و داخل متن با جمله بندی هر کدام از طرفین نوشته شده است و موضوع مذاکرات وین محتوای همین پرانتزها می باشد که اگر اختلاف نظرها از آن رفع گردد از متن حذف می شود و متن مورد توافق جای آنرا خواهد گرفت و وقتی آخرین پرانتز متن حذف گردد مذاکرات به نتیجه خواهد رسید .

خرداد امسال وقتی دور ششم مذاکرات به پایان رسید متن مذاکرات هنوز دارای هفت پرانتز بود اوایل آذر ماه وقتی دور هفتم مذاکرات وین با حضور آقای باقری کنی شروع شد ابتدا لیست شکایت های ایران از بد عهدی های غرب از قرن 17 تا به اکنون را به گروه 4+1 مطرح نمودند بعد آقای باقری کنی تاکید نمودند که فقط درباره رفع تحریم ها مذاکره خواهند نمود و نه مورد دیگری و دو سند جدید از سوی جمهوری اسلامی ایران به طرف های غربی ارئه شد تا ازاین نقطه به بعد مبنای مذاکرات شکل بگیرد و روی این دو سند و دیپلماسی دولت جدید آقایت الله رئیسی مانور داده شد طبعا شروع به رسیدگی به اسناد جدید و بازگشت به اول مذاکرات با واکنش تند طرف های غربی روبرو گردید و روسیه و چین به ایران گوشتزد نمودند که عملا این کار غیر ممکن است نتیجه دور هفتم این بود که علاوه بر رفع موانع تحریم، موضوع هسته ای ایران نیز در دستور کار مذاکرات قرار کیرد که مورد قبول طرف ایرانی واقع نشد و قرار شد مذاکرات را روی همان سند تنظیمی گذشته آقای عراقچی ادامه بدهند منتها پرانتزهای بسیاری را به متن مذاکرات قبلی اضافه کردند لذا وقتی دور هشتم مذاکرات آغاز شد پایه مذاکرات همان متنی بود که در دور ششم توسط آقای عراقچی به طرف های غربی ارائه گردید اما با پرانتزهای جدید.

اما در دور هشتم مذاکرات  تا هفته دوم حتی یک پرانتز نیز بسته نشده است لذا برای اینکه توافق حاصل گردد باید بطور میانگین هفته ای دوعدد از پرانتزها بسته شود اما در دو هفته گذشته هیچ پرانتزی بسته نشد و این به این معنا می باشد که برای حصول توافق در بهمن ماه باید 4 پرانتزدر هر هفته بسته شود اما بسته شدن هر پرانتز موارد اختلافی ذیل بیشتر موضوعات را پوشش می دهد مثلا موضوع سانتریفیوژ  که در این مورد چندین پرانتز مورد اختلاف هست که یک نمونه آن سانتریفیوژ IR-6 است که ایران می تواند ده تا از این سانتریفیوژها را داشته باشد البته بدون تزریق اورانیوم  این یعنی کشور ما در حد مراحل تحقیقاتی می توانسته از آن استفاده کند اما در هر حال ایران امروز دارای تعداد بسیار زیادی سانتریفیوژهای IR-6 است که اورانیوم را 20 درصد و بیشتر غنی سازی می کند بر این اساس بر طبق مذاکرات ایران حاضر می باشد ده عدد از سانتریفیوژهای IR-6 را نگهداری کند و بقیه سانتریفیوژهای IR-6 را در انبار و تحت نظر سازمان انرژی اتمی مهرو موم کند اما امریکا می گوید هدف برجام این بود که گریز هسته ای ایران بیش از یکسال باشد و حتما باید معدوم شوند اما ایران می گوید سانتریفیوژهای IR-6 تولید شده را معدوم نخواهد کرد و چنین انتظاری غیر قابل قبول است.

با این تفصیل و با توجه به مواضع کشورهای 4+1 و آمریکا اینگونه به نظر می رسد که توافق به این سادگی ها قابل وصول نخواهد بود و اصلی ترین موضوع کندی مذاکرات نبود مذاکرات مستقیم بین ایران و آمریکا است و عدم کندی مذاکرات در این است که ایده هایی که می توانند موانع مذاکرات را رفع نماید مورد بحث و تبادل نظر قرار نمی گیرد و آمریکایی ها نیز به این جمع بندی رسیده اند که عدم مذاکره مستقیم سیاست ایران برای وقت کشی می باشد دیروز یکی از مقامات آمریکایی اذعان نمود در طول همین مذاکرات دور هشتم برنامه هسته ای ایران بیشتر پیشرفت داشته است تا خود مذاکرات آمریکایی ها اینگونه برداشت می کنن که طولانی شدن مذاکرات به نفع طرف ایرانی است و اگر ایران بتواند یک بمب اتمی آزمایش نماید دست برتری در مذاکرات خواهد داشت و بهتر می تواند از طرف های مذاکره کننده امتیاز بگیرد.

در پایان آنچه پیشاروی ایران و آمریکا خواهد بود این است که در یک مسیر برجام اجرا می گرد اما به شکل حداقلی و ناپایدار چون ایران سانتریفیوژهای نسل جدید خود را معدوم نکرده بلکه انبار کرده و لذا گریز هسته ای ایران به چند ماه افزایش پیدا کرده است اما به یکسال نرسیده علت آن هم این است که آمریکا حاضر به امتیازات قابل توجه برای رفع تحریم ها نیست طبعا چنین توافقی به ضرر ایران است و با تعقیر دولت آینده در آمریکا این توافق در معرض خطر خواهد بود اما در مسیر بعدی برجام به شکل کامل تری منعقد می گردد به این شکل که ایران از بسیاری از دستاوردهای هسته ای خود چشم پوشی نماید اما رفع تحریم های بسیاری را از امریکا بگیرد در هر حال اگر ایران و آمریکا بتوانند مذاکرات را به صورت مستقیم ادامه بدهند کالبد برجام احیا خواهد شد اما بعید است این توافق بیش از سه یا چهارسال بیشتر قابل احیا باشد.

انتهای پیام/4328

 

 

 

  • منبع خبر : بهارستان آنلاین